Tinitipon ng bahaging ito ang mga gabay sa magkatapat na bigkas para sa dose-dosenang pares ng wika: kung paano gumagana ang mga sistema ng pagsulat at ang Pandaigdigang Alpabetong Ponetiko (IPA), kung aling mga tunog ng target na wika ang wala talaga sa iyong wika, at kung anong mga pagkakamali ang paulit-ulit na nagagawa ng mga nagsisimula mula sa iyong katutubong wika.
Isinulat ang bawat gabay para sa mga nagsasalita ng isang tiyak na pinagmulang wika, hindi bilang pangkalahatang balangkas ng ponetika. Para sa nagsasalita ng Tagalog, ito ang mga karaniwang punto: ang limang patinig, laban sa mga wikang may doble nito; ang mga tunog na /f/, /v/ at /z/ na wala sa katutubong imbentaryo at madalas maging /p/, /b/ at /s/; at ang impit na tunog, na nagbabago ng kahulugan sa Tagalog ngunit walang ganoong papel sa karamihan ng target na wika.