Naglalahad ang bahaging ito ng maikli at malinaw na panimula sa mga mananaliksik na ang mga ideya, kadalasan nang hindi natin namamalayan, ang humuhubog sa paraan ng pagkatuto ng wika ngayon: si Stephen Krashen at ang hipotesis ng mauunawaang input, si Merrill Swain at ang hipotesis ng output, si Michael Long at ang pakikipag-ugnayang may pagtatalastasan ng kahulugan, si Rod Ellis at ang pagtuturong nakatuon sa anyo, si Bill VanPatten at ang pagproseso ng input, si Bonny Norton at ang pagkakakilanlan ng mag-aaral, si Claire Kramsch at ang dimensiyong kultural, at si Ofelia García at ang translanguaging.
Ipinapaliwanag ng bawat panimula sa simpleng salita kung ano ang iminungkahi ng taong iyon at kung bakit mahalaga pa rin ito kapag umupo ka nang totohanan upang mag-aral — halimbawa, kung bakit hindi ibig sabihin ng ‘mauunawaang input’ ay ‘maraming pakikinig’, at kung bakit iba ang ginagawa ng paglikha ng wika sa pagtanggap nito.