این بخش معرفیهای کوتاه و روشنی از پژوهشگرانی میآورد که ایدههایشان، بیشتر وقتها بیآنکه متوجه شویم، شیوهٔ امروزی یادگیری زبان را شکل داده است: استیون کرشن و فرضیهٔ درونداد قابلفهم، مریل سوین و فرضیهٔ برونداد، مایکل لانگ و تعاملِ چانهزنانه، راد الیس و آموزشِ متمرکز بر صورت، بیل ونپَتن و پردازش درونداد، بانی نورتون و هویت زبانآموز، کلر کرمش و بُعد فرهنگی، و اوفلیا گارسیا و فرازبانی (translanguaging).
هر معرفی با زبانی ساده توضیح میدهد آن شخص چه پیشنهادی داد و چرا وقتی واقعاً مینشینید تا مطالعه کنید هنوز اهمیت دارد: مثلاً چرا «درونداد قابلفهم» به معنای «زیاد گوشدادن» نیست، و چرا تولید زبان کاری متفاوت از دریافت آن انجام میدهد.