Turkish	Arabic
bir	واحد / أداة تنكير
bu	هذا / هذه
ve	و
o	هو / هي / ذلك (ضمير واحد للجميع)
da / de	أيضًا / حتى (لاصقة)
için	لأجل / من أجل
ile	مع / بواسطة
ben	أنا
sen	أنتَ / أنتِ
biz	نحن
siz	أنتم / أنتَ بصيغة الاحترام
onlar	هم / هنّ
var	يوجد / عندي
yok	ليس يوجد / ليس عندي
ne	ما / ماذا
ki	أداة ربط: أنّ
mi / mı / mu / mü	أداة الاستفهام (تتبع تجانس الحركات)
çok	جدًّا / كثير
daha	أكثر / بعدُ
ama	لكن
gibi	مثل / شبيه بـ
kadar	بقدر / حتى
şey	شيء
zaman	زمان / وقت
sonra	بعد / ثم
göre	حسب / وفقًا لـ
şimdi	الآن
diye	أيّ / بمعنى (لاصقة نقل)
hiç	أبدًا / قطّ (في النفي)
nasıl	كيف
neden	لماذا / السبب
nerede	أين (مكان)
nereye	إلى أين
kim	مَن
her	كلّ
en	الأكثر (أداة التفضيل)
bana	لي / إليّ
sana	لك / إليك
ona	له / إليه
bunu	هذا (منصوبًا)
benim	لي / الخاصّ بي
senin	لك / الخاصّ بك
onun	له / الخاصّ به
artık	لم يعد / الآن بعد
sadece	فقط
bile	حتى (ولو)
ya	أو / يا (حرف مدّ)
yani	يعني / أي
hep	دائمًا / كلّ
hiçbir	ولا واحد / لا شيء
olmak	يكون / يصير
yapmak	يفعل / يصنع
demek	يقول / يعني
gelmek	يأتي
gitmek	يذهب
bilmek	يعرف (علمًا)
istemek	يريد
vermek	يعطي
almak	يأخذ / يشتري
görmek	يرى
bulmak	يجد
düşünmek	يفكّر
söylemek	يقول / يذكر
konuşmak	يتكلّم
bakmak	ينظر
çıkmak	يخرج
açmak	يفتح
kapatmak	يغلق
başlamak	يبدأ
bitmek	ينتهي
geçmek	يعبر / يمرّ
kalmak	يبقى / يظلّ
beklemek	ينتظر
anlamak	يفهم
sevmek	يحبّ
çalışmak	يعمل / يجتهد
yaşamak	يعيش
getirmek	يُحضِر
götürmek	يأخذ (إلى مكان)
kullanmak	يستعمل
okumak	يقرأ / يدرس
yazmak	يكتب
oturmak	يجلس / يسكن
kalkmak	يقوم / ينطلق
koşmak	يجري / يركض
yürümek	يمشي
tutmak	يمسك / يُمسك
çekmek	يسحب / يجرّ
taşımak	يحمل
öğrenmek	يتعلّم
öğretmek	يعلّم
anlatmak	يشرح / يحكي
dinlemek	يستمع
izlemek	يشاهد / يتابع
hissetmek	يشعر
düşmek	يسقط
yükselmek	يرتفع
değiştirmek	يغيّر
yardım etmek	يساعد
itmek	يدفع (يزقّ)
adam	رجل
kadın	امرأة
çocuk	طفل
arkadaş	صديق
aile	عائلة
anne	أمّ
baba	أب
kardeş	أخ / أخت
eş	زوج / زوجة
insan	إنسان
ev	بيت / منزل
yer	مكان / أرض
şehir	مدينة
ülke	بلد
dünya	دنيا / عالم
yol	طريق / سبيل
sokak	شارع
kapı	باب
pencere	شبّاك / نافذة
oda	غرفة
gün	يوم
hafta	أسبوع
ay	شهر / قمر
yıl	عام / سنة
saat	ساعة
dakika	دقيقة
sabah	صباح
öğle	الظهيرة
akşam	مساء
gece	ليل
bugün	اليوم
yarın	غدًا
dün	أمس
geçen	الماضي / المُنصرِم
önce	قبل / أوّلًا
hemen	فورًا
bazen	أحيانًا
genellikle	عادةً / غالبًا
her zaman	دائمًا / كلّ الوقت
hiçbir zaman	أبدًا / في أيّ وقت
belki	ربّما
tabii	بالطبع / طبعًا
gerçekten	حقًّا / فعلًا
zaten	على كلّ حال / أصلًا
neyse	فليكن / لا بأس
hâlâ	ما زال / بعدُ
önümüzdeki	القادم / المقبل
geçmiş	الماضي
gelecek	المستقبل / القادم
şimdiki	الحاليّ
büyük	كبير
küçük	صغير
yeni	جديد
eski	قديم / عتيق
iyi	طيّب / جيّد
kötü	سيّئ
güzel	جميل / حسن
çirkin	قبيح
doğru	صواب / صحيح
yanlış	خطأ / خاطئ
kolay	سهل
zor	صعب
hızlı	سريع
yavaş	بطيء
kısa	قصير
uzun	طويل
yakın	قريب
uzak	بعيد
açık	مفتوح / واضح
kapalı	مغلق
sıcak	حارّ
soğuk	بارد
temiz	نظيف
kirli	قذر / وسخ
meşgul	مشغول
hazır	جاهز / مستعدّ
farklı	مختلف
aynı	نفسه / واحد
önemli	مهمّ
ilginç	شيّق / ممتع
güçlü	قويّ
zayıf	ضعيف
zengin	غنيّ
fakir	فقير
mutlu	سعيد
üzgün	حزين
yorgun	متعَب
hasta	مريض
korkmuş	مذعور / خائف
şaşırmış	مُتحيِّر / مستغرب
sinirli	غاضب / عصبيّ
sakin	هادئ
sessiz	صامت
gürültülü	مُزعج / ثَجَّاج
ağır	ثقيل
hafif	خفيف
tatlı	حلو / لذيذ
acı	مُرّ / لاذع
taze	طازج
kuru	جافّ
Merhaba!	مرحباً!
Merhaba.	مرحبًا.
Merhaba, Tom!	مرحبًا يا توم!
Merhaba, dostum.	مرحبًا يا صديقي.
Merhaba, Şikago!	مرحباً ، أهل شيكاغو!
Merhaba yakışıklı.	مرحبًا أيها الوسيم.
Merhaba canikom.	مرحبًا يا عزيزي.
Merhaba canısı.	مرحبًا يا عسلي.
Merhaba serçe!	مرحبًا يا عصفورتي!
Merhaba beyler.	مرحبًا أيها السادة.
Tekrar merhaba!	مرحبًا من جديد!
"Merhaba." "Aleykümselam."	«مرحبًا». «وعليكم السلام».
Teşekkürler!	شكراً لك!
Teşekkürler.	شكراً لك.
Teşekkür.	شكراً.
Teşekkür ederiz.	نشكرك.
Teşekkür ettim.	شكرتُ.
Teşekkürlerimi sundum.	قدّمتُ شكري.
Teşekkürlerim sizindir.	لك شكري.
Teşekkürler, iyiyim.	شكرًا، أنا بخير.
İyiyim, teşekkürler.	أنا بخير، شكرا.
Teşekkürler, eğlenceliydi!	شكرًا، كان ممتعًا!
Teşekkürler, Jim.	شكرا يا جيم.
Teşekkürler, beyler.	شكرا يا رفاق.
Teşekkürler, dostum!	شكرًا يا صديقي!
Teşekkürler kanka!	شكرًا يا صاحبي!
Teşekkürler arkadaşlar.	شكرًا يا أصدقاء.
Evet. Teşekkürler.	نعم. شكرًا.
Teşekkürler?	شكرًا؟
Kaydedildi. Teşekkürler.	سُجّل. شكرًا.
Tamam, teşekkürler.	حسنًا، شكرًا.
Özür dilerim.	عفوًا.
Özür dilerim!	أعتذر!
Tamam. Özür dilerim.	حسنًا. أعتذر.
Özür dileriz.	نعتذر.
Tekrar özür dilerim.	أعتذر مرة أخرى.
Hepinizden özür dilerim.	أعتذر لكم جميعًا.
Özür dilerim, aşkım.	أعتذر يا حبيبي.
Haklısın, özür dilerim.	أنت مصيب، أعتذر.
Şimdiden özür dilerim.	أعتذر سلفًا.
Özür dilerim, haberim yoktu.	أعتذر، لم أكن أعلم.
Uyandırdıysam özür dilerim.	أعتذر إن كنتُ أيقظتُك.
Seni korkuttuysam özür dilerim.	أعتذر إن كنتُ أخوّفتُك.
Yetkimi aştıysam özür dilerim.	أعتذر إن كنتُ تجاوزتُ حدود صلاحيتي.
Özür dilerim. İkinizi karıştırdım.	أعتذر. لقد خلطتُ بينكما.
Özür dileriz Tom.	نعتذر يا توم.
Böldüğümüz için özür dileriz.	نعتذر عن مقاطعتنا.
Özür dilerim demeye geldim.	جئتُ لأقول: أعتذر.
İşte, Marie!	تفضّل، يا ماري!
Ev!	البيت!
Evde.	هو في البيت.
Evdeyim.	أنا في البيت.
Evdesin.	أنت في البيت.
Evdesiniz.	أنتم في البيت.
Evdeydi.	كان في البيت.
Evdeydim.	كنت في المنزل
Evindesin.	أنت في بيتِك.
Evinizdesiniz.	أنتم في بيتكم.
Evimizdeyim.	أنا في بيتنا.
İstasyon yakın.	المحطّة قريبة.
İstasyon yakındır.	المحطّة قريبةٌ حقًّا.
İstasyon dosdoğru.	المحطّة أمامك مباشرةً.
İstasyon bu civarda.	المحطّة في هذا الجوار.
İstasyon nerede?	أين المحطة؟
İstasyona vardım.	بلغتُ المحطّة.
İstasyondan yürüdüm.	مشيت من المحطة.
Şimdi istasyondayım.	أنا الآن في المحطّة.
İstasyonda buluşalım.	فلنتلقَ في المحطّة.
Sen istasyondasın?	أأنت في المحطّة؟
Karakol istasyona yakın.	مركز الشرطة قريب من المحطّة.
İstasyona nasıl geldin?	كيف وصلتَ إلى المحطّة؟
İstasyona gelmiyor musun?	ألا تأتي إلى المحطّة؟
Pasaportumu istasyonda kaybettim.	أضعتُ جواز سفري في المحطّة.
İstasyon şefi misin?	هل أنت رئيس المحطّة؟
İstasyon onarımda.	المحطّة تحت التصليح.
İstasyona gidiyorum.	أنا ذاهبٌ إلى المحطّة.
Tren geliyor.	القطار قادم.
Tren durdu.	القطار توقّف.
Tren gitti.	رحل القطار.
Trenimizi kaçırdık.	فاتنا قطارُنا.
Tren ertelendi.	أُجّل القطار.
Tren gecikti.	تأخّر القطار.
Tren vaktindeydi.	كان القطار في موعده.
Tren hızlandı.	سرع القطار خطاه.
Tren kalktı.	انطلق القطار.
Trenle seyahat ediyorum.	أسافر بالقطار.
Otobüsle seyahat ediyorum.	أسافر بالباص.
Otobüsle seyahat etmiyorum.	لا أسافر بالباص.
Restoran dolu.	المطعم ممتلئ.
Restoran boş.	المطعم خالٍ.
Restoran boştu.	كان المطعم خاليًا.
Restoran kapalıdır.	المطعم مغلق.
Restoran sessizdi.	كان المطعم هادئًا.
Restoran nerede?	أين المطعم؟
Restoranı bulamıyorum.	لا أستطيع أن أجد المطعم.
Tom restoran açtı.	فتح توم مطعمًا.
Restorana gidiyorum.	أنا ذاهبٌ إلى المطعم.
Restorana gidiyordum.	كنتُ ذاهبًا إلى المطعم.
Neden restorandaydın?	لماذا كنتَ في المطعم؟
Yemek harika.	الطعام رائع.
Yemek burada.	الطعام هنا.
Yemek yiyelim.	فلنتعشَّ / فلنأكل.
Yemek ye.	كُل.
Yemek yemiyor.	هي لا تأكل.
Yemek yemeliyim.	ينبغي أن آكل.
Akşam yemeği!	العشاء!
Öğle yemeği!	الغداء!
Yemeğim kalmadı.	نفد طعامي.
Yemeğini koklama.	لا تَشمّ طعامك.
Yemeğinizi koklamayın.	لا تَشمّوا طعامكم.
Yemeğe!	إلى الطعام! هَيّا نأكل!
Alışverişe gitmiyorlar.	هم لا يذهبون للتسوّق.
Alışverişe gitmeyeceğim.	لن أذهب للتسوّق.
Alışveriş merkezindeyim.	أنا في المركز التجاريّ.
Alışveriş yaptım.	قمتُ بالتسوّق.
Alışverişten hoşlanmam.	لا أُحبّ التسوّق.
Okuldayım.	أنا في المدرسة.
Okuldaydım.	كنتُ في المدرسة.
Okuldaydı.	كان في المدرسة.
O, okuldadır.	هو في المدرسة.
Okula gidiyoruz.	نحن ذاهبون إلى المدرسة.
Okulumu seviyorum.	أحبّ مدرستي.
Okulda başarısızdı.	كان ضعيفَ التحصيل في المدرسة.
Okuluma gitti.	ذهب إلى مدرستي.
Okuldan bahsetti.	تحدّث عن المدرسة.
Okulundan bahsetti.	تحدّث عن مدرسته.
Okula yürürdüm.	كنتُ أمشي إلى المدرسة.
Okuldan kovuldum	طُردتُ من المدرسة.
Okullar kuruldu.	أُنْشِئَتْ مدارس.
İşteyim.	أنا في العمل.
İşteydim.	كنتُ في العمل.
İşte.	هو في العمل.
İşimiz mevsimlik.	عملنا موسميّ.
İş arıyorum.	أبحث عن عمل.
İşini yapmıyorsun.	أنت لا تقوم بعملك.
Hastanedeyim.	أنا في المستشفى.
Hastanedeydim.	كنتُ في المستشفى.
Hastane yakın.	المستشفى قريب.
Hastaneye gitti.	ذهبتْ إلى المستشفى.
Hastaneye gittik.	ذهبنا إلى المستشفى.
Hastaneye gideceğim.	سأذهب إلى المستشفى.
Hastaneye uğrayalım.	فلنمرّ على المستشفى.
Hasta hastanededir.	المريض في المستشفى.
Hastanelere katlanamam.	لا أحتمل المستشفيات.
Hastanelerden korkarım.	أخاف المستشفيات.
Hastaneleri seviyorum.	أحبّ المستشفيات.
Hastanede nöbetteyim.	أنا في المناوبة في المستشفى.
Hastaneye yatırılmıştı.	كان قد أُدخل المستشفى.
Hala hastanede.	ما زال في المستشفى.
Şimdi hastanedeyim.	أنا الآن في المستشفى.
Yanni hastanedeydi.	كان ياني في المستشفى.
Ziri hastanede.	زيري في المستشفى.
Onlar aile.	هم عائلة.
Aile önemlidir.	العائلة مهمّة.
Aile ailedir.	العائلة عائلة.
Aile her şeydir.	العائلة كلّ شيء.
Aile nasıl?	كيف حال العائلة؟
Tom aile reisidir.	توم ربّ الأسرة.
Biz aile gibiydik.	كنا كالعائلة.
Onlar aile gibiler.	هم كأهلٍ واحد.
Aile kursana.	لماذا لا تُؤسِّس عائلة؟
Bütün aile stresli.	العائلة كلّها متوتّرة.
Ben aile değilim.	أنا لستُ من العائلة.
Bu aile inanılmazdır.	هذه العائلة مُذهلة.
Biz aileyiz.	نحن عائلة.
Tom aile hekimidir.	توم طبيبُ أُسرة.
Aile istediğini söyledin.	قلتَ إنّك أردتَ عائلة.
Aile toplumun çekirdeğidir.	العائلة نواةُ المجتمع.
Babalarımız arkadaşlar.	آباؤنا أصدقاء.
Babalarımız arkadaştır.	آباؤنا أصدقاءٌ حقًّا.
Leyla aile doktorumuzdu.	كانت ليلى طبيبتنا الأسريّة.
Arkadaşınım.	انا صديقك.
Arkadaşlarımsınız.	أنتم أصدقائي.
Arkadaşım.	هي صديقتي.
Arkadaşı gelmedi.	صديقُه لم يصل.
Arkadaşım yok.	لا أملك أصدقاء.
İkimiz arkadaşız.	نحن الاثنان صديقان.
Arkadaşın haklı.	صديقُك على الحقّ.
Arkadaşınız haklı.	صديقُكم على الحقّ.
Arkadaşınız doğrudur.	صديقُكم على الصواب.
Mennad arkadaşımdır.	منّاد صديقي.
Sami arkadaşımdır.	سامي صديقي.
Arkadaşım Alman.	صديقي ألمانيّ.
Arkadaşını tanıyorum.	أعرف صديقك.
Arkadaşlarımız geliyor.	أصدقاؤنا قادمون.
Arkadaşlarım burada.	أصدقائي هنا.
Hava soğuktur.	الجو بارد.
Hava rüzgârlı.	الجوّ ريحٌ شديدة.
Hava güneşliydi.	كان الجوّ مشمسًا.
Güzel hava.	جوّ جميل.
Hava değişkendir.	الجوّ متقلّب.
Hava açılmadı.	ما انفتح الجوّ.
Hava nasıldı?	كيف كان الجوّ؟
Gece serindi.	كان الليل لطيفًا.
Zaman kısa.	الزمن قصير.
Zaman geldi.	حان الزمن.
Zamanı geldi.	حان وقتُه.
Zaman durdu.	الزمن توقّف.
Zaman paradır.	الزمن نقود.
Zaman görecelidir.	الزمن نسبيّ.
Zaman acımasız.	الزمن قاسٍ.
Zamanım sınırlı.	وقتي محدود.
Zamanım tükendi.	نفد وقتي.
Zaman kaybediyorlar.	هم يضيّعون الوقت.
Zaman meselesi.	إنّها مسألة وقت.
Zaman illuziyadır.	الزمن وهم.
Lütfen sayıları toplayınız.	من فضلك اجمع الأعداد.
Tom sayıları topladı.	جمع توم الأعداد.
Bu sayıları toplayın.	اجمع هذه الأعداد.
Bu sayılar şaşırtıcı.	هذه الأعداد مُذهلة.
Sonsuz sayıda sayı vardır.	عددُ الأعداد لا نهائيّ.
Bu sayıyı üçle çarpın.	اضربوا هذا العدد في ثلاثة.
Az sayıda öğrenci oradaydı.	كان هناك طلّابٌ قليلون.
Az sayıda kitabınız var.	لديكم كتبٌ قليلة.
Çok sayıda hata yaptık.	ارتكبنا أخطاءً كثيرةً جدًّا.
Çok sayıda kurban vardı.	كانت هناك ضحايا كثيرون.
Çok sayıda suçtan aranıyordu.	كان مطلوبًا في جرائم كثيرة.
Çok sayıda kelebek biriktirdi.	جمع فراشاتٍ كثيرةً جدًّا.
Maalesef iyileşenlerin sayısını bilmiyoruz.	للأسف لا نعرف عدد المتعافين.
Hobilerin neler?	ما هواياتك؟
Bu, hobilerimden biri.	هذه إحدى هواياتي.
Hobilerimiz hakkında konuşabiliriz.	يمكننا أن نتحدّث عن هواياتنا.
Pahalı bir hobi.	إنّها هوايةٌ مكلفة.
O bir hobiydi.	كانت مجرّد هواية.
Hobilerimden biri dilbilim.	إحدى هواياتي علمُ اللغة.
Birlikte seyahat etmedik.	لم نسافر معًا.
Birlikte seyahat etmeliyiz.	علينا أن نسافر معًا.
Birlikte seyahat ettiler.	سافروا معًا.
Seyahat etmekten hoşlanıyoruz.	نحبّ السفر.
Uçakla seyahat edeceğim.	سأسافر بالطائرة.
Yalnız seyahat ettim.	سافرتُ وحدي.
Yalnız seyahat ederim.	أسافر وحدي.
Bu, hayallerimdeki seyahatti.	كانت تلك رحلةَ أحلامي.
İstanbul seyahatini erteledi.	أجّلت رحلتَها إلى إسطنبول.
Seyahat danışmanın kim?	مَن وكيل سفرك؟
Seyahat acentan ne?	ما وكالة سفرك؟
İsminiz nedir?	ما اسمك؟ (بصيغة الاحترام)
Tabii ki.	بالتأكيد.
Sessiz olun.	اصمتوا!
Onlar çocuktur.	هم أطفال.
Kardeşini bekle.	انتظر أخاك.
Elektriğimiz yok.	لا كهرباء لدينا.
Sıra sizde.	جاء دورُكم.
Vitamin alıyorum.	آخذ فيتامينات.
Şiir yazıyorum.	أكتب شعرًا.
Çok yerim.	آكل كثيرًا.
Japonca konuşmuyorum.	لا أتكلّم اليابانية.
Ben konuşurum.	أنا أتكلّم.
Pencereler açıktı.	كانت النوافذ مفتوحة.
Hikayeyi okumadım.	لم أقرأ القصّة.
Ağlamayı kes.	كفّ عن البكاء.
Peyniri sevmiyorum.	لا أحبّ الجبن.
Bilmemiz gerekiyor.	علينا أن نعرف.
Bilgisayarın nerede?	أين حاسوبُك؟
Çorba sıcak.	الحساء ساخن.
Nerede okudun?	أين درستَ؟
Biri burada.	أحدهم هنا.
Köşede dur.	قِف عند الزاوية.
Biz uyumuyoruz.	نحن لا ننام.
Eldivenini giy.	البِس قفّازيك.
Su içmeyin!	لا تشربوا الماء!
Lakabınız ne?	ما لقبُك؟
Atım var.	لي حصان.
Birisi arıyor.	أحدهم يتّصل.
Sonuncu oldum.	كنتُ الأخير.
O, odasında.	هي في غرفتها.
Onu unutmadım.	لم أنسَه.
Hey, neredesin?	هيّا، أين أنت؟
Su sıcaktı.	كان الماء دافئًا.
Önerin ne?	ما اقتراحُك؟
Yarış yarın.	السباق غدًا.
Lütfen yinele!	أعِد، من فضلك!
Ekmek taze.	الخبز طازج.
Burada kal!	ابقَ هنا!
Annem evde.	أمّي في البيت.
Çok hoştu.	كان لطيفًا جدًّا.
Baban kim?	مَن أبوك؟
Ceketim nerede?	أين معطفي؟
Parayı buldum.	وجدتُ المال.
Kim sürecek?	مَن سيقود؟
Üst kattalar.	هم في الطابق العلويّ.
Suyu içmedim.	لم أشرب الماء.
Sabırlı ol.	كن صبورًا.
Hemen dön.	عُد سريعًا.
Çok kolaydı.	كان سهلًا جدًّا.
dağ	جبل
kız	بنت
üç	ثلاثة
geliyorum	آتي / أنا قادم
gidiyorum	أذهب
yapıyorum	أفعل
biliyorum	أعرف
değil	ليس (نفي الاسم والصفة)
Ben Türk değilim.	أنا لستُ تركيًّا.
Param var.	لي مال.
Param yok.	ليس معي مال.
gelemiyor musunuz?	هل أعجزون عن المجيء؟
eve	إلى البيت
evde	في البيت
evden	من البيت
okula	إلى المدرسة
okulda	في المدرسة
okuldan	من المدرسة
yola	إلى الطريق
yolda	على الطريق
evi	البيت (منصوبًا)
eli	اليد (منصوبًا)
Aleykümselam.	وعليكم السلام.
